Amazone

Na een vlucht vanaf Cusco naar Iquitos belande ik direct in een andere wereld. Het leek alsof ik Afrika belandde. Het zag er allemaal ineens een stukje schimmiger uit. Er reden overal riksja’s en het was een chaos. Maar met een taxi werd ik naar mijn hostel gebracht en daar wilde ik zo snel mogelijk een tour regelen de amazone in.

De tour regelde ik die avond nog en daarna ging ik nog op zoek naar wat eten in de stad. Het werd al snel duidelijk dat het geen stad was waar je veel tijd wilde besteden. Dit kwam door de aparte sfeer die er hing en het zag er ook allemaal niet heel uitnodigend uit. Gelukkig ging ik er dus de morgen erna al weg.

De volgende ochtend werden we om 10.00 uur opgehaald en naar de boot gebracht. We gingen met drie man vanuit het hostel die kant op. Ik werd in een riksja gestopt en de twee Canadezen die meegingen werden in een andere riksja gestopt. Na een ritje van 10 minuten kwam ik aan bij de kade vanwaar we zouden vertrekken. Maar er was geen spoor te bekennen van de Canadezen, hun riksja was verdwaald. Na een half uur wachten kwamen ze er dan eindelijk aan.

De jungle in

Met een boot werden we in drie uur zo goed als naar onze bestemming gebracht. Maar door het droogseizoen was het waterniveau op dit moment zo laag dat we nog wel een uur moesten lopen voordat we er echt waren. In het regenseizoen staat het water daar 6 à 7 meter hoger. Je kon soms gewoon de hoogste waterpeil op de bomen zien. Dan kunnen ze niet eens lopen, maar moeten ze alles met de boot doen.

Na de lunch gingen we onze eerste wandeling doen door de jungle. Omdat het zo droog was leek het de jungle redelijk op een wat dichtbegroeid bos. Het was niet allemaal zo groen als dat je altijd op de plaatsjes ziet of zoals ik in Nieuw-Zeeland had gezien. Maar het ging me eerlijk gezegd ook vooral om de dieren, want ik hoopte wel wat mooie dieren te zien. Tijdens de eerste wandeling waren het vooral apen.

’s Avonds gingen we weer het bos in, in het donker. Hoofdlampje op en al voordat we het bos in waren zagen we een gigantische tarantula aan de buitenkant van ons verblijf. We liepen later een stukje door en toen zagen we direct een tweede. Een stukje kleiner dat wel, maar deze ving de gids en konden we vasthouden. Voor de rest vond ik de avondwandeling wel een leuke ervaring omdat het wat avontuurlijker voelt. Het stikt daar van de kikkers en dan zijn het niet die kleine die wij hebben, maar ze zijn enorm! 

De daaropvolgende dag begonnen we met piranha vissen. We deden wat rund aan onze haak en die gooi je in het water en vaak hoef je nog geen vijf seconden te wachten voordat eraan geknabbeld wordt. Maar wanneer je de piranha binnen moet halen is meer de sport. Uiteindelijk had ik er wel drie gevangen die dag, maar één Canadees naast me ving er iets van tien ofzo. De gevangen piranha’s namen we mee terug waar ze klaargemaakt werden en was een extraatje op onze lunch en gefrituurde piranha is best goed te doen.

De amazone staat onder andere bekend om haar roze dolfijnen. En die gingen we in de middag dus spotten. We werden naar de grote rivier gebracht en daar bleven we wachten en toen zagen we al vrij vlot wat dolfijnen voorbijkomen! Mooi om een keer te zien.

Tot slot gingen we die dag in de avond weer het bos in. We liepen naar een poeltje toe waar de gids met een zaklamp het water in scheen. Dan zag je telkens lichtgevende knikkers tevoorschijn komen, dat waren kaaimannen. Voornamelijk de ogen dan natuurlijk, want de rest zagen we niet. Wel ving de gids nog een ieniemienie kaaiman, waar ik nog even mee op de foto ging, maar daarna snel weer neergezet. Op de terugweg zagen we ook nog een schorpioen op een boom zitten. Dus dit was best wel een leuke wandeling waarin we dingen zagen die we nog niet eerder hadden gezien.

Mijn kamergenoot liep vervolgens direct terug naar de kamer en die zag daar op 10 centimeter van mijn backpack een enorme tarantula. Samen met de gids had hij deze al uit de kamer gehaald. Dus had het zelf helaas niet kunnen zien. Aankomende dagen eerst maar mijn kleren uitkloppen voordat ik ze aan doe, haha.

De dag erop gingen we in de ochtend een lange wandeling doen. Ik had aan de gids gevraagd of we dat een keer konden doen, omdat ik graag wat verder de jungle in wilde. Normaal doe je dat per boot, maar daarvoor was het waterpeil te laag. Dus we vertrokken die ochtend en liepen best ver de jungle in en we hadden die dag echt geluk. We zagen enorm veel apen, allemaal verschillende typen. Terwijl we er liepen sprongen de apen letterlijk over ons heen van boom naar boom.

Ook zagen we nog een luiaard in een boom hangen. De hoogtepunt was misschien wel de twee slangen die we zagen. Eén daarvan was volgens de gids heel giftig, de andere was een wurgslang: Boa Constrictor. De rest van de dag was daarentegen ook leuk. Als een tarzan nog aan een liaan gehangen. En de gids kapte een tak door de midden en daaruit kwam echt ontzettend veel drinkbaar water. Dat was wel interessant om te zien. 

De rest van de week deed ik voornamelijk herhalingen van de dagen ervoor. Met name omdat ik iets deed wat rond Iquitos heel normaal is om te doen. Daardoor moest ik veel rusten en ging ik vaak laat naar bed waardoor ik in de ochtend niet mee deed met de activiteit. Ik had namelijk ook drie Ayahuasca ceremonies op de planning staan. Een psychoactief drankje wat gemaakt wordt lokale planten en bomen. Van de verhalen van lokale en het internet geeft het hele interessante inzichten over jezelf en werkt het voor veel mensen therapeutisch.

Ayahuasca

He is niet dat ik Ayahuasca ging doen omdat ik het gevoel had ergens mee te zitten. Maar ik was ergens op zoek naar een nieuwe ervaring en vind het deze reis juist zo interessant om mezelf te leren kennen. Aangezien het in de Amazone een veelgebruikt medicijn is wilde ik het daar proberen. Veel veiligere plekken kon ik het niet doen, want ik kreeg een Sjamaan die zelf in een dorp verder woont. Die bekend was bij de gidsen die werkten voor het bedrijf.

Er stonden drie ceremonies op de planning, waar ik eigenlijk elke keer een dag rust tussen zou hebben, maar dat werd uiteindelijk iets omgegooid, waardoor ik na mijn eerste ceremonie wel een dag rust had, maar de volgende twee achter elkaar plaats zouden vinden.

Voor een ceremonie zijn een aantal zaken belangrijk. Allereerst moet je zoveel mogelijk rust pakken. Geen alcohol drinken, niet roken, geen vlees eten, geen diner eten, veel water drinken en zo zijn er nog een aantal zaken. Want het drankje is heftig voor de maag, wat vaak resulteert in overgeven, maar dat hoort dan weer bij de reinigen van het lichaam. 

Toen de dag van de eerste ceremonie aanbrak voelde ik natuurlijk wel wat lichte spanningen, want je weet niet wat je gaat meemaken die avond. Maar ik had er wel zin in. Na het lezen van alle verhalen. Daarnaast had ik de gidsen gevraagd hoe vaak zij het hadden gedaan en dat was allemaal vrij regelmatig. Die middag dus de hele dag in een hangmat gelegen, want muziek geluisterd, netflix gekeken.. De ceremonie begon om 21.00 uur.

De Sjamaan kwam binnen. Maakte met een ritueel de locatie ‘veilig’ door overal rook uit te blazen. Daarna pakte hij de Ayahuasca en goot dat in een glas, waarna werd ‘ingezegend’. Daarna moest ik het drinken.. En het is smerig, heel smerig. Het moest in een teug leeg en daarna mocht ik gaan liggen op een matrasje en was het wachten. De Sjamaan bleef vervolgens continu zingen en fluiten. Naast de sjamaan was mijn gids er ook de hele tijd bij en nog een man. Dus dat gaf wel een veilige setting.

Na ongeveer driekwartier begon ik wat te voelen. Allereerst voel je je maag wat onrustiger worden en voel je precies waar het in je lichaam zich bevindt. En uiteindelijk begon mijn zicht ook te veranderen en niet alleen als ik mijn ogen open had, want toen ik ze dicht had zag ik ook allemaal kleurrijke watervallen, haha. Ik verbleef in een soort koepel, maar die leek op een gegeven moment op een rechthoekige zaal met een soort Midden-Oosterse stijl. Verder moest ik alleen maar lachen. Het was eigenlijk alleen maar grappig om te zien, maar ik had niet dat mijn gedachten veranderden. 

De ceremonie duurde drie uur en toen stopte de gids ermee. Voor mij was het ook wel bijna klaar. Bleef dan nog even liggen en ging daarna naar mijn slaapkamer, want ik moest heel nodig naar de WC. En dat is dan weer onderdeel van de reiniging van het lichaam. Had niet over hoeven geven en ik zag voornamelijk dingen die er niet waren, maar het was zeker niet zo spiritueel of therapeutisch als dat ik me had voorgesteld. 

Een dagje rust tussendoor, maar de dag erna stond de tweede ceremonie op de planning. Hetzelfde riedeltje als de eerste keer, geen diner, geen alcohol, et cetera. Kreeg dit keer een andere Sjamaan. Een hele oude man die letterlijk in slow motion bewoog. Ergens gaf zijn leeftijd wel vertrouwen, haha. Deze man was ook veel rustiger met zijn ceremonie dan die andere. Want ik ook wel fijner vond. 

Aan de gids had ik mijn ervaringen en verwachten uitgelegd na de eerste keer en die zei dat het mogelijk is om een tweede dosis te krijgen, maar dat ik eerst gewoon weer met één moest beginnen. Zo gezegd, zo gedaan. De eerste dosis gaf een vergelijkbaar effect als de eerste keer daarom vroeg ik een tweede dosis. Het gaf wel verandering en het werd wel een stukje intenser. Maar uiteindelijk resulteerde het nog geenszins in wat ik had gehoord aan verhalen en wat ik op het internet had gelezen. 

Na de tweede dosis ging ik wel over mijn nek. Maar heel even en toen was het weer klaar. Wederom was ik wel heel gelukkig en dacht ik na over dingen die ik had gedaan de laatste tijd. Dus als het inderdaad een psychedelische spiegel is die je voorgehouden wordt, dan mag ik denk ik blij zijn dat dit het resultaat was. Want ik was gewoon gelukkig met alles wat ik ervaarde, waar ik over nadacht en er was echt helemaal niks nieuws. 

Er stond nog wel een derde ceremonie op het programma. Maar ik was vrij moe die dag. Ik deed hem wel, maar het deed niet veel en ik besloot om vervolgens naar mijn bed te gaan en te gaan slapen. 

Een bijzondere ervaring, waarvan de verwachtingen wel anders waren dan de uitkomst. Ik had het intenser verwacht. Maar aan de andere kant had ik ook per se een reden waarom ik het moest doen en zit ik goed in mijn vel. Dus wellicht moet ik er alleen maar blij mee zijn. Ben blij dat ik het gedaan heb, maar verwacht niet dat ik het nog een keer weer ga doen. Daarvoor had het voor mij te weinig waarde op dit moment.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.