Thakhek Motorloop

Na Vang Vieng was ik wel weer even klaar met het gezuip en gefeest en wilde ik graag wat meer van het land zien. Want ik had het gevoel dat ik daar nog niet zoveel van gezien had. Eigenlijk alleen in Nong Khiaw heb ik gezien hoe mooi Laos kan zijn. Maar verder viel het allemaal wat tegen. Ik keek daarom enorm uit om de motorloop te gaan rijden. Het zal geen Ha Giang worden qua views, maar motorrijden is altijd leuk om te doen.

In Vang Vieng was ik met een groepje die daar ook uit elkaar viel. Uiteindelijk waren er twee die graag mee wilde naar Thakhek om de loop te doen. Dat maakt het al een stuk gezelliger. Er stond ons eerst nog een lange busrit op het programma van ongeveer 13 uur. Eerst moesten naar Vientiane, wat de hoofdstad is van Laos, om vervolgens over te stappen op een andere bus naar Thakhek. Ik kwam om 2 uur ’s nachts uiteindelijk aan in Thakhek.

Aangezien ik tijdens mijn reis al de hele tijd, en is Laos in het bijzonder, wordt geteisterd door bedwantsen boekte ik een keer een luxe privékamer. Ook wel een keer lekker.

De eerste dag lieten we ons door andere reizigers informeren over de route en wat we wel en niet hoefde te zien. Op advies van wat andere Nederlanders besloten we om, net als de Ha Giang, de route andersom te rijden. De laatste dag is een hele saaie rechttoe rechtaan dag. Dus die heb je het liefst als eerste.

We kwamen de ochtend allemaal wat sloom op gang. Maar uiteindelijk vertrokken we rond 13.00 uur voor de eerste rit. Het was inderdaad een saaie weg de eerste 90 kilometer. Daarna kregen we langzaamaan al wat mooie bergen te zien. En stopten we bij onze eerste stop, een viewpoint. Zie hieronder.

Dat was tevens ook de laatste stop van de dag want we reden direct door naar de Konglor Cave, waar we een schitterend uitzicht hadden. In de ochtend, want we kwamen in in het donker. Konglor is gelijk ook het hoogtepunt van de route. Ik was totaal weer niet voorbereid en wist niet goed wat we moesten verwachten.

De volgende ochtend waren we weer redelijk sloom en vertrokken we rond 11.00 uur richting de grot. We dachten daar ongeveer uurtje te besteden. Geen idee hoe we aan die berekening kwamen, want die bleek ook nergens op te slaan. Het was echt een gigantische grot. Niet normaal! Het is een soort tunnel door een berg waar we doorheen voeren. Echt niet normaal hoe mooi en bijzonder.

Konglor Cave

Halverwege stopten we nog even en konden we een stukje door de grot lopen. En dan met onze hoofdlampjes probeerden we een beeld te krijgen van hoe immens de grot is. Aan de andere kant werden we weer opgehaald om verder te varen. Ik denk dat we in totaal zo’n uur in de grot waren alvorens we eruit voeren. Het kan wellicht wat langer hebben geduurd omdat onze schipper volgens mij zo blauw als een tientje was. We zaten twee keer vast aan de grond. We verstonden niks van wat ie zei. Uiteindelijk kwam we aan de andere kant toch levend aan wal.  

Hij brabbelde wat en we verstonden alleen de termen ‘one kilometer’ en ‘two kilometer’. Aan maar wat andere gidsen gevraagd wat de rest van het verhaal had moeten zijn. Maar het kwam erop neer dat er een heel authentiek dorp op twee kilometer lopen ligt. Dus daar begon onze wandeling.

Het was inderdaad een schitterend dorp, waar iedereen ook heel vrolijk was en ons allemaal begroette. Er waren geen kraampjes of andere commerciële activiteiten. Wat de ervaring mooier maakte. Want normaal zie je vaak dat die ‘authentieke’ dorpjes worden overspoeld met souvenirkraampjes, eet- en drinktentjes en tours. Deze had dat gelukkig niet.

We liepen onze twee kilometer weer terug en gingen op zoek naar onze gids. Die was zijn roes aan het uitslapen en kwam al wrijvend in zijn ogen aanlopen. We voeren zonder te stoppen direct weer terug. Maar die grot bleef mij, maar ook de twee andere die mee waren, verwonderen. Zo’n gigantische grot heb ik écht nog nooit gezien. En varen is ook wel een unieke manier om er doorheen te gaan. En dit keer kwamen we niet vast te zitten.

Na ongeveer drie uur kwamen we aan het einde van grot. Het was aardig warm, dus we besloten om te verkoelen in het water. En we moesten onze planning maar eens onder de loep nemen, want die was totaal overhoop gegooid door deze grot. We besloten om uurtje terug te rijden op de route. Om de volgende dag écht op tijd te vertrekken. 

Zowaar waren we de dag erna allemaal op tijd voor het ontbijt. En konden we dus ook een keer op tijd vertrekken. De natuur waar we doorheen reden was mooi! Het is echt een andere loop dan Ha Giang, want de weg is niet zo spannend om te rijden en je rijdt tussen de bergen door waar je bij de Ha Giang vooral bergweggetjes rijdt. Maar neemt niet weg dat een hele mooie route is. Onze eerste stop was bij een natuurlijk zwembad of zoals ze zelf noemen: Cool Pool. An sich niet heel bijzonder, maar een mooie verkoelende stop in de route.

Daarna reden we verder naar een grot waar we tevens zouden lunchen. De grot was mooi, maar inmiddels had ik er al zoveel gezien. En zeker na de Konglor Cave ben je verwend. De lunch was écht enorm goed. Wat meer een hoogtepunt was dan de cave. Dit was de laatste stop die we zouden maken voordat we bij onze guesthouse aan zouden komen. Onderweg natuurlijk wel gestopt om nog wat mooie foto’s te maken van de omgeving, want die veranderde continu.


In onze guesthouse gingen we BBQ’en. Nooit verkeerd. Een gezellige plek om te verblijven waar ik nog twee potjes Jue de Boules heb gedaan. Zie je toch nog wat Franse invloeden hier. Verder vooral gezellig wat gedronken en een tikkeltje beschonken mijn bed in gegaan. En ook hier bleken ze bedbugs te hebben. Gelukkig had ik een kleine waterdichte tas mee die waterdicht was. Maar dat werd weer een weekje krabben. Ben blij als ik Laos uit ben, puur voor die @!#$%!@ beesten.

De laatste dag wilden we allemaal lekker relaxt terugrijden. We stopten de eerste keer bij een waterval waar niet echt veel water viel. In het regenseizoen moet het een best wel grote waterval zijn, nu was het een klein stroompje, maar je kon er nog wel zwemmen. En het was continu meer dan 30 graden, dus afkoeling is altijd lekker. 

Vervolgens konden we nog veel grotten bezoeken, maar van horen zeggen waren ze allemaal niet zo groot en bijzonder. Dus we besloten rustig aan terug te kachelen. Wederom veranderde de omgeving en begon het redelijk te lijken op Ninh Binh in Vietnam. Lijmstenen heuvels die overal uit het landschap rijzen. 

De laatste kilometers leek het nog te gaan regenen. We voelden druppels, maar bleven gelukkig het echte regen bespaard. We waren wederom zonder valpartijen teruggekomen in het hostel. Mooie ervaring die mijn Laos trip zeker goed heeft gedaan. Een aanrader voor eenieder die Laos op de planning heeft staan.

Plans changed

De laatste weken merkte ik wel dat ik aardig gewend begon te raken aan de natuur in dit gedeelte van Azië. Het was het plan om terug te gaan naar Vietnam na Laos. Maar ik begon daar ineens over te twijfelen. Ik was bang dat het zou gaan tegenvallen. De motor was ik ook al kwijt. Of naja, ik durfde hem niet op te halen omdat ik ervan uit ging dat ie er niet meer zou staan. En om er te komen zou me ongeveer net zoveel geld kosten als dat de motor waard was.

Na wat advies van andere reizigers die veel van Azië hadden gezien besloten om naar de Filipijnen te gaan. Deze stond al op de planning na Vietnam, maar het werd nu vervroegd tot na Laos. Tijd voor een soort vakantie tijdens mijn reis. Want hoewel het allemaal schitterend is wat ik doe, was ik ook wel aardig moe continu. Elke dag activiteiten doen, bezig zijn met nieuwe plannen, hoe kom ik er, waar moet ik heen, met wie, et cetera.

Daarnaast had ik nog niet echt gedoken na mijn cursussen. En de Filipijnen zijn daar uitermate geschikt voor. Ik heb er echt enorm veel zin. De goedkoopste manier om er te komen was via Bangkok. Dus ik besloot om met de bus vanaf Thakhek naar Bangkok te gaan. Daar zou ik één nacht blijven om dan mijn vlucht te pakken. Een vlucht naar Cebu, want ik hoorde dat Manila de meest verschrikkelijke stad ter wereld is met veel criminaliteit en niks te zien.

Bangkok kwam mij ook wel uit, want ik moest wat nieuwe kleren hebben en een nieuwe batterij voor mijn telefoon. En dat kan goed in Bangkok. Op naar de Filipijnen: strand, zon, duiken en vooral relaxen!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.