Noord Vietnam ontdekken op de motor

Bas zit in het vliegtuig naar Nederland. Mijn motor staat bij de garage voor wat onderhoud. Hanoi heb ik inmiddels wel gezien. Dus alle tijd om een stuk te schrijven over de afgelopen weken. Want we hebben genoeg gezien en meegemaakt!

Een ruime drie weken kwam ik dan, een dag te laat, aan in Hanoi. De chaotische hoofdstad van Vietnam. Het stikt hier, net als in Nepal, van de motoren. De toeter is het meestgebruikte onderdeel van de motor. Want dat vinden ze hier prachtig om te gebruiken.

De eerste halve dag hebben Bas en ik gewoon wat bier gedronken en zijn we de stad ingelopen voor een hapje. De dag erna gingen we opzoek naar twee motoren voor onze trip door het noorden van Vietnam. Al viel de definitieve keuze om naar het noorden te gaan pas in Hanoi.

Een tijd terug vroeg Bas wat een mooie plek zou zijn om mij op te komen zoeken. Ik had veel verhalen gehoord over dat het noorden van dit land zo mooi moet zijn. Daar bevindt zich een motorroute die Ha Giang loop genoemd wordt. Naar het schijnt één van de mooiste motorroutes van de wereld. Ik had alleen niet naar de seizoenen gekeken. En daar kwam de twijfel.

Via veel backpackers en websites kreeg ik allemaal horrorverhalen te horen over het weer. Je zou niks zien want het is er altijd mistig. Het is er stervenskoud. Het kan er vaak regenen. Nee, klonkt niet allemaal niet best.

Bas durfde het toch aan om mogelijk z’n hele vakantie verregend te worden. Dus we kochten allebei een motor en wilden daarna zo snel mogelijk Hanoi uit. Want dat is gewoon chaos.

Cat Ba

Met de backpack achterop geknoopt reden we naar onze eerste bestemming Cat Ba. Een eiland dicht bij Halong Bay. Een bekende toeristische plek in Vietnam. Cat Ba is nog iets minder bekend en werd mij aangeraden om heen te gaan in plaats van Halong. De rit was geen flikker aan.

We reden eerst een snelweg op en daar stond een groot bord dat dat niet echt de bedoeling was op tweewielers. Dus wij gingen daar weer vanaf. En kut, hoe gaan we nu onze weg vinden. Want Google Maps stuurt ons over de snelweg. Blijken ze daar al héél lang een mooie functie voor te hebben die we ff vergeten waren: snelwegen vermijden.

Het was een saaie dag op een chaotische weg totdat we bij het pondje aankwamen die ons naar het Cat Ba zou varen. We kozen ervoor om een lange veertocht te nemen in plaats van een korte omdat we niet zo’n zin hadden om in die chaos te rijden. Maar die voer die dag toevallig niet. Echt duidelijk waarom ie niet voer werd het ons niet verteld. Had iets met een brug te maken.

We moesten nog 30 kilometer verder rijden. Klinkt niet als veel, maar met de zadels op onze brommers en het trage verkeer doe je daar bijna een uur over. Maar we hadden geen keus. En het viel achteraf allemaal mee. We kwamen op een mooie lange, nieuwe, rechte weg uit die ons zo naar het andere pondje bracht. Vanaf daar werden we in 20 minuten naar het eiland toe gevaren.

Overdrijven is ook een vak

Eenmaal aangekomen op Cat Ba was het wel direct ontzettend mooi. Enorm groene en heuvelachtige omgeving. Mooie bochtige weggetjes die ons naar ons hostel bracht. In het hostel gelijk maar een tweedaagse boottocht geboekt richting Lan Ha Bay, dat ligt pal naast Halong Bay. De volgende ochtend vroeg op dus we gingen natuurlijk… de kroeg in. Is m’n specialiteit.

Met ons hostel gingen we naar een tent genaamd Oasis op Cat Ba. Wat een tof tentje. Toen werd er ook nog hardste gedraaid. Nou, dan heb je m’n avond sowieso al gemaakt. En het was gewoon super gezellig. Om 12 of 1 uur gingen we terug naar ons hostel. Om 6.00 uur ging de wekker weer.

Wakker worden ging niet helemaal van harte. Maar wel op tijd! We werden opgepikt en direct naar de boot gebracht. Het was een gezellige groep die we hadden. En dat maakt zo’n toer direct al veel gezelliger en leuker. De eerste dag zijn we wezen kajakken, hebben we zeer zeldzame apen gezien (Cat Ba Langur), dat zei de gids in ieder geval. Daarna hebben nog naar Monkey Island geweest. Een plek waar apen letterlijk op mensen jagen en alles pakken wat ze in hun hadden hebben. Maar met name vanwege het uitzicht vanaf de top. Want die was top.

Na dit eiland werd de groep gescheiden. Dat hield in Bas en Jos gingen met z’n tweeën naar een resort op een eiland. De rest, niet. Tweede keer dat ik tweedaagse toer doe en dat verder niemand die tweede dag er is. Nu een voordeel dat Bas er wel was.

Het had verder wel iets. Een mooi resort. Waar verder nog een Australisch en Taiwanees gezin zat. Het was wel een van de mooiste plekken waar ik ooit overnacht had dus dat wel gaaf.

De dag erop was de toer wel wat saaier. We waren met zijn tweeën, maar het werd bijna een kopie van dag 1. Beetje kajakken, beetje varen, al gingen we nu ook een stukje fietsen. Maar het werd een beetje van hetzelfde. Ook waren we natuurlijk al een beetje ge- of verwend met de mooie uitzichten.

En nu echt richting het noorden

Cat Ba ligt ongeveer op dezelfde hoogte als Hanoi. Dus het werd tijd om echt naar het noorden te rijden. We twijfelden of we dat helemaal wilden rijden, want de eerste dag viel ons heel erg tegen en was gewoon chaotisch. En het zou wel een lange zit worden tot onze volgende echt bezienswaardigheid: Ban Gioc watervallen. Deze liggen op de Chinese grens.

Uiteindelijk ervoor gekozen om er in etappes heen te rijden. En dat was echt een goede keus. Want het werd mooier met de dag. De eerste rit na Cat Ba was al gelijk mooi met veel bergweggetjes. Uiteindelijk aangekomen in Lang Son. Daar hebben we niet veel gedaan, maar vooral gechillt. We sliepen trouwens wel in een leuke Homestay waar een jonge meid alles runde. Want zij sprak als enige Engels. En ze bracht ons nog naar een winkel omdat Bas gereedschap zocht voor de motor.

De volgende dag door gereden naar Cao Bang. Qua plaats niks te beleven, maar deze locatie gingen we gebruiken als uitvalsbasis naar de Ban Gioc waterval, een tempel en een mooie grot. De rit was wederom mooi en veel kinderen zwaaiden naar ons en riepen ‘hello’. Het was echt een gebied waar ze nog niet gewend zijn aan veel westerse mensen. Want er waren gewoon kinderen bang voor Bas en mij, haha.

Ban Gioc waterval

De watervallen, tempel en grot lagen ongeveer 80 kilometer van Coa Bang af. En dat was echt een mooie rit! Op de heenweg moest Bas nog wel een keer zijn remmen testen. Toen er uit het niets ineens een vrachtwagen de weg op vloog. De remmen werkte! De banden hadden waren wel iets rubber verloren.

Hier kwamen we er écht achter dat toerisme nog niet een heel erg bekend fenomeen is in het noorden van dit mooie land. Want we waren letterlijk de enige toeristen aan de kant van Vietnam. Aan de kant van China stonden beduidend meer toeristen. Maar daar zag je ook dat er meer faciliteiten waren en dat het beter ontwikkeld was.

Dat het zo rustig was komt mede omdat het niet het mooiste seizoen is om de waterval te bekijken. Want op de foto hierboven zie je een paar kleine watervalletjes. In de zomer zie je hier maar een klein beetje groen. Maar wel super relaxt om ergens rustig rond te kunnen lopen zonder hordes toeristen!

We zijn de waterval uiteindelijk ook nog opgeklommen. Want zomers waarschijnlijk niet eens mogelijk is. Er hing eerder wel een lintje, maar die was kapot. Dus wij vonden dat de blokkade was opgeheven.

Op naar een tempel

Pal naast de waterval was een tempeltje gebouwd op een heuvel. En die tempel boeide me niet zoveel, maar gaf wel een heel mooi uitzicht over de hele vallei! Daar moesten we zeker even naar toe. Verder niet zo veel te beleven.

Nguom Ngao grot

Ik weet niet hoe je bovenstaande uitspreekt. Maar we zijn er wel geweest. En dit was een verrassend mooie grot! Enorm groot, wederom geen toeristen en we konden hier gewoon anderhalf uur lang spelen met onze camera’s zonder dat we gestoord werden. Mocht je die kant eens opgaan. Dan moet je deze grot zeker meepakken. Is maar een paar kilometer van de tempel en de waterval vandaan!

Ba Be National Park

Met wederom een mooie rit kwamen we aan in Ba Be National Park. We verbleven aan het Ba Be Lake. En we hadden echt een toplocatie! Schitterend uitzicht en goed weer. Waar we trouwens ook helemaal niks over te klagen hadden, want het enige regen dat we hebben gehad is een ochtendje in Hanoi geweest.

We waren wederom de enige toeristen in de Homestay. Dat was echt iedere keer zo. Ze hebben allemaal wel meerdere kamers. Dus het zou er vast ook wel eens drukker zijn. Maar niet toen wij er waren.

Waar ook te weinig van was. En ook overal. Bier. We zijn uiteindelijk zelf maar bij gaan halen bij andere homestays, haha. De dag na aankomst gingen we met de man de homestay met een bootje het park verkennen. We hadden natuurlijk al het nodige gezien. Dus enorm onder de indruk was ik niet. Maar al met al toch prima vermaakt!

Het grappigste van de dag was de gids zelf misschien nog wel. Die gozer zet een soort Vietnamese waterpijp aan z’n mond en valt binnen no-time in slaap. Wij moesten zelf maar naar de waterval lopen, dat probeerde een oud vrouwtje ons te vertellen, want de gids lag in coma. Naja, dat maar gedaan. Toen we terugkwamen lag de gids nog steeds in coma.

Het oude vrouwtje ging ‘m maar eens wakker maken. Hij heeft vervolgens 20 minuten op de rand van het bed gezeten. Deed niks, keek alleen versuft voor zich uit. Nam nog een shot van die waterpijp en we gingen weer verder met de toer.

Bijna bij het begin van de loop

Naja begin, volgens iedere website, het einde. Want wij doen hem andersom. Niet dat daar direct een logische gedachtengang achter zat. Maar die hebben we inmiddels wel. We hebben echt iedere dag een mooiere motorrit gehad. Als we de tocht andersom hadden gedaan hadden we vroeg in onze reis al ons hoogtepunt gehad. En dan ben je verwend en wordt de beleving snel minder.

We moesten nog een dagje rijden voordat we officieel bij het begin van de loop zouden zijn. We reden eerst al verkeerd. Toen begon mijn motor ineens te sputteren en viel vaak uit. Dat gebeurde steeds vaker. Gelukkig heeft elk dorpje hier wel een ‘werkplaats’. Dus iemand verving mijn bougie en we waren weer onderweg. Twee minuten en twee eurootjes verder.

Het waren twee mooie minuten, want hij was niks verbeterd, dus weer terug. Nu heeft hij mijn ontsteking vernieuwd. Wat in Vietnam betekent dat ie uit een andere motor is gehaald. En wederom waren we weer vrij vlot onderweg. Dit keer 12 euro lichter.

En gelukkig. Hij hield het vol! Op naar onze laatste stop voordat we officieel met de loop gingen beginnen. Het was een uitdagend weggetje. Want echt een weg mocht je een groot deel niet noemen. Beetje crossend met een rammelende motor de berg op en af gegaan.

Ha Giang Loop deel 1: Bao Lac > Dong Van

De eerste dag van de loop bevat gelijk het mooiste deel: Ma Pi Leng Pass. Dus die zouden we die dag zien. Het weer was redelijk goed. We reden in de zon weg. Later wel regenkleding aangedaan, maar we bleken net langs een bui te rijden. Ook moest ik nog een keer naar de garage om mijn achterrekje te laten vervangen. Was gescheurd door de hobbelige rit van de dag ervoor. Maar 20 minuten en 7 euro verder reden we weer, haha.

We hadden allebei een beetje dat we bang waren dat het tegen zou vallen. Het begin van de rit was wel mooi. Maar zulke ritten hadden we al wel een aantal keer gehad. Het zou echt mooi worden na Meo Vac. Vanaf daar beginnen we aan de pass die ons naar Dong Van brengt.

En wat is dat mooi zeg!! Het is niet goed uit te leggen hoe mooi. Het is ook niet goed genoeg op een foto vast te leggen. Maar schitterende kronkelende wegen in een nog véél mooiere omgeving. Echt het mooiste natuur, samen met de Himalaya, dat ik ooit gezien heb.

We stopten halverwege op de pass om een biertje te pakken. Want zo’n uitzicht verdient een biertje! Even allemaal appjes naar familie en vrienden om ze wat jaloers te maken. Dat hoort er ook bij.

Vlak voor we vertrokken wees een man naar een pad op de berg. Daar moesten we op volgens hem. Toen we iets verder het pad bij onze weg zagen samenkomen zijn we dat pad maar op gegaan. En dat zorgde voor zowaar nog betere beelden. Het was een mooi smal paadje zonder iets van bescherming aan de zijkant.

Ergens langs het paadje zagen we ineens een enduro motor staan. We keken naar boven en daar waren mensen. Dus daar wilden wij ook wel naar toe. En het uitzicht was daar zowaar nog mooier omdat we op een veel hoger punt waren. Ook stak er nog een mooi stuk rots uit. Dus we moesten daar maar een mooi kiekje op maken.

Daarna kwam ik met een ge-ni-aal idee. Er liep, volgens maps, ook nog een paadje de andere kant op en die zou weer uitkomen bij de weg naar Dong Van. Het was zo’n paadje waar zelfs locals ons aankeken van: doe is normaal. Alleen maar keien. Het leukste van het hele verhaal was dat het paadje ons helemaal niet ergens naar toe ging leiden. Nadat we anderhalve kilometer ons over rotsen hadden gezwoegd, moesten we omdraaien om weer terug te rijden. Gelukkig reden we daar niks kapot.

Ha Giang Loop deel 2: Dong Van – Yen Minh

Vanaf Dong van gingen we eerst met een groepje, voornamelijk Nederlanders, naar de Chinese grens. Een mooie route naar Lung Cu. Op de terugweg zijn Bas en ik onze eigen weg gegaan, want de andere groep reed de loop andersom, zoals ie hoort te zijn.

Wederom begon het motortje van mij weer te stotteren en kwam ik uiteindelijk ook weer tot stilstand. Ik keek naar rechts en ik kwam precies tot stilstand voor een garage. De beste man laten zien wat het probleem was. En hij ging aan de slag. Binnen een paar minuten was ie weer klaar en had hij mijn bougie en kabel vervangen. Na onze lunch gingen wij weer verder.

Maar direct begon mijn motor weer te sputteren. Dus direct terug gegaan en die beste man ging direct aan de slag. Verving een electronisch kastje. En die kreeg ik van de zaak. Ik wilde echt betalen, maar dat mocht van de beste man niet. Hij vroeg me wel of ik een goede recensie achter wilde laten. En dat wilde ik zeker wel doen. Want het was de schoonste, meest georganiseerde werkplaats. En uiteindelijk heeft hij het probleem verholpen. De rit was verder natuurlijk weer heel mooi. Maar dat moet je vooral ervaren.

Die avond zaten we in een homestay inclusief @!#%!@# kinderen. Om half 9 ‘s avonds zat één zo’n koter nog aan de Red Bull. En daar werd ie goed actief van. Er werd de hele tijd geschreeuwd. Ineens liep die naar de weg en begon ie van zich af te zeiken. Iedereen moest lachen, wij vonden het vooral wel wat vreemd.

Ha Giang Loop deel 3: Yen Minh > Ha Giang

Echt weer een mooie dag. Het mooie is dat iedere dag wel andere omgeving had. Dus het was niet dat je elke keer hetzelfde zag. Uiteindelijk kwamen we in de middag aan bij Mama’s Homestay, wat gerund wordt door een Nederlander. Dat kwam ons wel goed uit. Want we hadden last van bedbugs. Dus dan is communiceren in het Nederlands wel lekker.

Onze tassen en spullen bleven allemaal buiten. En ze hielpen ons met het wassen van alle spullen. Echt alles werd gewassen! Om die reden, en omdat het TET was, nieuwjaar voor de Vietnamezen bleven we daar wat langer hangen. Maar we hadden geen betere plek kunnen uitkiezen. We zijn er in totaal drie dagen geweest. Maar het was écht rete gezellig.

De avond van TET zijn we eerst naar de Chinese grens gegaan met alle mensen van de homestay. Want in China vieren ze nieuwjaar een uur eerder dan in Vietnam. Dus genoten we mee met hun voorwerk. Om daarna naar Ha Giang te gaan en daar wederom naar het vuurwerk te gaan kijken. Een topavondje!

Vervolgens hebben we de motoren in een bus gegooid naar Hanoi. We hebben nog een uitstapje gemaakt naar Ninh Bin, maar dat vonden we beide wat tegenvallen. Het was er ontzettend druk! Maarja, je kan niet altijd geluk hebben.

Mijn visum dacht ik te kunnen verlengen, maar dat was ineens toch heel prijzig. Dus ik stap morgen weer op de motor, maar dan richting Laos. Om over een paar werken weer terug te komen naar Vietnam om naar het zuiden te rijden.

Aanrader

Noord Vietnam is echt een geweldige bestemming om naar toe te reizen. Vooral ook op de motor. We hebben echt door authentieke Vietnamese dorpen gereden. Mooie ongerepte natuur, vrolijke mensen, verschillende stammen, schitterende wegen. Het is niet een heel sociale bestemming. Maar dat kan je op de loop wel weer goed maken!

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

5 reacties