Padar Island

In vier dagen naar Komodo

Uiteindelijk ging ik met een andere Nederlander de boottrip doen van Lombok naar Flores. Wij hadden beide, apart van elkaar, de boottrip in de Filipijnen gedaan. Daarnaast was iedereen die we spraken en het gedaan had lyrisch over de tocht. We hadden er echt veel zin in.

De avond voordat we vertrokken moesten we nog drank scoren om mee te nemen op de boot. Want dat wordt namelijk niet gefaciliteerd door de organisatie. En dat drank scoren is een lastigere klus dan het lijkt in een moslimland. Er wordt niet eens bier verkocht in supermarkten. Uiteindelijk vroegen we aan het hostel of bier van hun konden kopen. En dat was wel te doen. Maar iemand van het hostel gaf me ook nog een tip om ergens heen te rijden.

We kregen locatie door waar we drank konden halen. Dus wij stapten op de scooter die ons via wat rare donkere weggetjes naar een pand brachten dat helemaal donker was. We vroegen ons af of we wel goed zaten daar. Maar op dat moment komt er iemand naar ons toe lopen. En die zegt op een beetje schimmige manier: Do you need something? Wij reageren daarop met dat we drank zochten. Dat had ie wel zei die.

We hadden gewoon te maken met een alcoholdealer, haha. Hoe grappig is dat. Deze man ging daar ’s nachts in het donker zitten en als er dan een scootertje stopte kwam die uit het donker naar diegene toelopen om te kijken of hij wat bier kon slijten. Dat was namelijk het enige wat ie verkocht.

De ochtend erna werden we vroeg opgepikt. We werden naar grote plaats in het westen van het eiland gebracht. Daar kregen we een praatje over wat ons allemaal te wachten stond. Vervolgens bedacht ik me dat ik mijn camera nog in de auto had laten liggen. Dus de chauffeur werd gebeld en hij was best bereid terug te komen, maar dan wilde hij wel vergoeding voor de brandstof. Eerst vroeg hij ongeveer 15 euro. Maar dat was absurd. Maar hij wist ook dat ik uiteindelijk toch wel overstag zou gaan. Dus uiteindelijk moest ik alsnog 10 euro betalen. 

En na twee uur wachten gingen we eindelijk naar de haven. Nu werden we er weer aan herinnert dat we in Azië zijn. Want de haven is helemaal in het noordoosten van het eiland. Zaten we uiteindelijk nog meer dan een uur in de auto om uiteindelijk in de haven aan te komen. Al met al werden we om 8 uur ’s ochtends opgepikt en zaten we iets voor 14.00 uur op de boot.

Dag 1

Daar vertrokken we dan eindelijk. We gingen naar een eilandje toe. Daar kon wat gesnorkeld worden en een heuveltje beklommen worden. Het leek niet alsof er veel te zien was in het water. Dus ik besloot dat heuveltje maar te beklimmen en te genieten van de zonsondergang. Verder stond er die dag niks meer op de planning. 

We voeren nog een aantal uur door. En de boot stopte rond 20.00 uur. We konden dan met z’n allen gaan slapen en de boot zou om 02.00 uur weer gaan varen naar onze volgende bestemming om daar te zijn met zonsopkomst. 

Het was alleen bewolkt

Het kwam die avond met bakken uit de lucht en we lagen nogal knus op elkaar, dus ik kon niet gestrekt liggen en het was aardig klam. Dus het was geen hele goede nacht. Maar we hoefden dan ook niet zoveel te doen. Ik kwam wel wat te laat mijn bed uit om de echte zonsopkomst te zien. Maar het was verder een prima uitzicht om mee wakker te worden. 

Dag 2

We gingen vervolgens het eiland op waar we voor anker lagen. Daar zouden we een waterval bezoeken. Deze konden we ook beklimmen. Dat vind ik dan weer leuk. Ik klom als eerste met nog iemand naar boven. Het was een redelijk grote waterval. Bovenaan wilde ik nog wat verder. En ik moest een flinke stap maken om er te komen. Dus ik wilde even een tak vastpakken als extra houvast. En vlak voordat ik het vastpakte zag ik dat er een gifgroene slang op zat. Was geen grote slang, maar mijn hartslag ging toch even omhoog.

We gingen weer terug naar de boot en voeren door naar onze volgende bestemming. Althans, we stopten nog een keer tussendoor om even af te koelen in het water. En deze momenten werd elke keer ingezet om van de boot te springen. Ik deed telkens backflips, maar er was één gast die een dubbele backflip kon. Dus ik had er een uitdaging van gemaakt dat ook te doen. Voordat ik de boot zou verlaten in Flores wilde ik een dubbele backflip hebben gedaan.

De eerste pogingen gingen niet heel goed. Was vaak maar iets meer dan een enkele backflip. Naja, had nog twee dagen om dat te proberen. Uiteindelijk voeren we weer verder. En we zouden de hele nacht doorvaren. Dus we zaten met z’n allen op het dek gewoon te ouwehoeren en bier te drinken. Die nacht besloot ik buiten te gaan slapen, want binnen was gewoon te knus voor mij. Om een uurtje of 2 haalde ik mijn matje naar buiten. Met moeite, want de zee was redelijk wild. Maar gelukkig viel ik toch als een blok in slaap.

Dag 2

De ochtend erop hadden we wederom een mooie zonsopkomst op het programma staan. Om een uurtje of 6 werd ik dan ook wakker. En het is wel een prima manier om wakker te worden op een boot met een zonsopkomst een koffie in je handen.

We voeren een stuk door richting Manta Point. Hier gingen we snorkelen met Manta’s. Na een tijdje zoeken naar een goede snorkel. Gingen we dan het water in. Dit was wel hetgeen waar ik het meeste naar uit keek. Wat een machtige beesten. We sprongen het water en direct we waren omgeven door Manta’s, zo vet! Wat een prachtbeesten. Zwemmen super rustig. Er stond daar een sterke stroming, dus werden telkens verderop weer opgepikt. En dit deden we zo’n drie keer. Echt enorm veel Manta’s mogen zien. Ja, dit ging het hoogtepunt van de trip worden.

Vervolgens voeren we naar Komodo Island. Althans, dat was de bedoeling. Voeren we met onze grote boot vol op een rif. Ezels! We zaten gewoon vast op een rif. Hoe kan dat nou gebeuren? We kwamen wel vrij vlot weer los. Maar wat amateuristisch. Naja, we vervolgden onze route naar Komodo Island. We zouden een trekking gaan doen door het park en op zoek naar gaan Komodovaranen. Dat klonk nog wel leuk. We kwamen aan land en we kregen een gids die ons mee zou nemen. Ze vroegen nog welke ronde we wilden doen: de korte of een wat langere. Een langere zeiden we. Ok, daar gingen we dan.

Na 100 meter zagen we de eerste Komodovaranen al. Echt op een hele natuurlijke manier bij een aangelegde drinkplaats. Ik had echt een dierentuin gevoel erbij. En we bleven daar ook echt eeuwig hangen. De gids zei dat we er maar van moesten genieten. Want dit kon weleens de enige plek zijn waar we ze zouden zien. En dat herhaalde die elke minuut. Ok, volgens mij gaan we ze niet meer zien. We liepen uiteindelijk toch verder. Er stonden bordjes met rechtdoor langere route, links korte route. De gids liep stug naar links. Ach, ik had al wel gehad dus ik zei er niks meer van. We liepen op een geprepareerd pad. Het was bloedheet en de gids was onverstaanbaar. Daarnaast voelde het minder natuurlijk aan dan het moest zijn.

Eenmaal terug konden we nieuw bier inslaan. En moesten we ook nog een tijd doden bij een marktje. Hopende dat we zoveel mogelijk souvenirs zouden halen. We hadden gewoon meer tijd besteed bij het restaurant en de kraampjes dan daadwerkelijk in het park. Die verhouding klopte niet helemaal. 

Na het geweldige Komodo park gingen we naar Pink Beach. Een strand dat wat roze lijkt omdat er rood koraal veel korrels verliest wat vervolgens op het strand terecht komt. Dus een wit strand met rode spikkels wordt roze. Hier heb ik nog wat gesnorkeld. Maar het gekke was dat in het water het met name groen was. Alsof je in Nederland aan het snorkelen was. En bij het strand spoelde weer alleen rode korrels aan. Wel veel vissen en wat mooie koralen, al kon je de kleur dus moeilijk zien.

Tot slot sloten we deze dag bij Padar Island. Een schitterend eiland wat iets weghad van een zeester. We gingen daar de zonsondergang kijken. Maar daar waren we de hele trip wat ongelukkig in. Elke keer zaten er wolken voor. Dus een echte zonsondergang hadden we meestal niet. Maar neemt niet weg dat het eiland schitterend is. Terug op de boot gingen we nog zwemmen met lichtgevende plankton. En dat was zo gaaf. Als ging zwemmen ontstond er soort sterrenhemel om alles wat bewoog. Allemaal lichtgevende plankton.

Al met al was de derde dag echt een topdag. Manta’s waren fantastisch, Padar Island was schitterend, Pink Beach was wel relaxt. Alleen Komodo Island viel tegen. Gelukkig was dit voor mij toch al niet de reden om deze tour te doen.

Dag 4

De laatste dag. Op zich vond iedereen het wel prima dat het de laatste dag. Ik werd, wederom op het deck, wakker gemaakt om 4.20 uur om weer naar Padar Island te gaan. Ditmaal de zonsopkomst. Het was wederom een fantastisch gezicht, maar ook wederom te bewolkt. 

Op de foto hierboven zit rechts een personeelslid te mediteren. Die gozer was een soort rastafari en was ontzettend chill. Het grappig was dat ie niks deed op de boot. Toen iemand hem vroeg wat zijn functie was, zei die dat een video moest maken. Hij was alleen zijn camera vergeten. Wat een held.

Heb me wel groen en geel zitten irriteren aan een chinees die met ons mee was. Die was totaal niet sociaal en was alleen maar mee om foto’s te maken. Bleek een professionele cameraman te zijn. Maar die gozer ging naast me zitten en wilde een timelapse maken. Maar zijn dure fancy camera had die functie er niet op zitten. Dus moest ie zelf telkens klikken. Maar in plaats van dat ie gewoon elke keer tot 6 telt. Zette die een alarm. Dus elke 6 seconden ging er een alarm af. Man man man.

Ik vroeg, tikkeltje geïrriteerd, of ie dat ding uit wilde doen en gewoon wilde tellen. Of in ieder geval het geluid uit. Dat bleek hem niks te boeien. Gelukkig was er iemand mee met een drone. En die wilde er mooie beelden mee gaan maken. En die vloog even lekker in zijn beeld. Misschien niet netjes, maar was wel mijn hoogtepunt van die ochtend. 

We gingen naar nog een eiland met Komodovaranen. Dit eiland heet Rinca Island. En ik had er op voorhand niet per se mega veel zin in. Want Komodo Island was niet zoveel. Maar dit park bleek beduidend mooier. We zagen er veel meer. Het leek veel natuurlijker en we deden daadwerkelijk de ronde lopen die we hadden afgesproken. Daarnaast waren er ook nog buffels, apen en nog wat andere dieren te zien. Dit park was vele malen beter dan Komodo Island.

De laatste stop werd bij een eiland om te snorkelen. Maar ik had inmiddels ook al ongeveer 100 pogingen ondernomen voor een dubbele backflip. Zonder succes. En ik had dus nog één kans. Dus het werd een alles of niets. En dat werd natuurlijk niets. Naja, niets. Hield er een mooie bloeduitstorting aan over op mijn rug, haha. Ik kwam echt vol op mijn rug terecht van. Iedereen op de boot kwam kijken, want blijkbaar gaf het zo’n pijnlijk geluid. En dat geluid klopte dan wel aardig haha. 

Uiteindelijk met een brandende rug toch maar gaan snorkelen. En zag ik zowaar nog een kleine haai en wat barracuda’s! Dus dat was nog wel de moeite waard. Daarna voeren we in een uur door naar Labuan Bajo. Onze eindbestemming.

De boottocht was mooi. Ik moet eerlijk zeggen dat ik verwend was met de boottocht in de Filipijnen. Maar heb er toch goed van genoten. Daarnaast heb ik veel Manta’s gezien. Leuke waterval, was Rinca Island leuk. Dus zeker geen spijt van.

Nu eenmaal in Labuan Bajo staan er een paar duiken in deze regio op de planning. Het blijkt een van de beste duikspots te zijn in de wereld. Dus daar kijk ik enorm naar uit. Daarna ga ik waarschijnlijk het eiland per motor verkennen.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.